"In 2009 kregen wij 12.000 visumaanvragen", zei Milquet in Kinshasa. "Driekwart daarvan werd ingewilligd. Er zijn inderdaad voorwaarden: iemand in België moet de persoon ten laste nemen, je moet een regelmatig inkomen aantonen of er moet sprake zijn van gezinshereniging. Voor heel wat Congolezen is gezinshereniging mogelijk omdat er al veel Congolezen in België leven. Er zijn ook heel wat studenten die bij ons hun universitaire studies voortzetten als ze bewijzen hiervoor middelen te hebben. We weten ook dat er een soort mensenhandel is waarmee veel geld gemoeid is. Wie daaraan meedoet, heeft weinig veiligheid en problemen op het vlak van huisvesting en leefomstandigheden."

Nogal wat Congolezen, ook hooggeschoolden, ondervinden discriminatie op de arbeidsmarkt in België. Vaak moeten ze genoegen nemen met simpele jobs. Milquet bevestigt het probleem. "Ik doe alles opdat vreemdelingen in België werk zouden kunnen vinden. Er zijn inderdaad veel Congolezen met één of twee universiteitsdiploma’s die veel moeite hebben om een job te vinden. Wij trachten diversiteit in bedrijven aan te wakkeren, discriminatie te voorkomen en aanwervingen op basis van anonieme cv’s te organiseren. Maar ik ken ook nogal wat Congolezen die verantwoordelijke jobs kregen. Zo is de directeur van één van de belangrijkste ziekenhuizen in Brussel bijvoorbeeld een Congolees."

Joëlle Milquet toonde zich tevreden over de geplande opening van het ‘Maison Schengen’ in Kinshasa. Dat huis zal de toekenning van visa voor de EU-landen coördineren. De Congolezen krijgen zo één plek waar ze hun visum kunnen aanvragen.

Milquet praatte onder meer met de nieuwe Congolese minister van Binnenlandse Zaken en Veiligheid, Adolphe Lumame Mulenda Bwana N’Sefu. De Belgische minister was erg positief over het werk van de Congolese migratiedienst.

© CongoForum, 03.03.10